BEST WITTED

ลิงค์ทั้งหมดไว้ดังต่อไปนี้ครับ

1. Business Research/วิจัยธุรกิจ
2. ประเภทของการวิจัยธุรกิจ
3. ความคลาดเคลื่อน จากการใช้สถิติในการวิจัย และ การเขียนรายงานการวิจัยทางธุรกิจ
4. ขั้นตอนของการวิจัย
5. แนวทางการเลือกหัวข้อการวิจัย
6. แนวทางการเขียนวัตถุประสงค์
7. ทฤษฎีกับการวิจัย, กรอบแนวความคิด
8. ตัวแปรในการวิจัยธุรกิจ
9. จำนวนและความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรต้นและตัวแปรตาม
10. ลักษณะความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรต้นและตัวแปรตาม
11. การตั้งสมมติฐาน (Formulation of hypotheses)
12. ชนิดของสมมติฐาน
13. รูปแบบของสมมติฐานทางวิจัย
14. การวางรูปแบบการวิจัย
15. การเลือกการออกแบบการวิจัยที่เหมาะสม
16. แหล่งที่มาของข้อมูล
17. การเตรียมเครื่องมือในการวิจัย
18. การพัฒนาเครื่องมือเพื่อใช้ในการวิจัย
19. การกำหนดกลุ่มประชากร และกลุ่มตัวอย่าง
20. การเก็บรวบรวมข้อมูล

หรืออ่านทั้งหมดได้ที่หน้า Business Researchครับ

ขอให้นักศึกษาทุกคนโชคดีในการสอบครับ
ธัชพนธ์ โชคสุชาติ

ประชากร(Population)

-หมายถึง กลุ่มสมาชิกทั้งหมดที่ต้องการศึกษา อาจจะเป็นสิ่งมีชีวิตหรือไม่มีชีวิตก็ได้
-ประชากรในทางสถิติอาจจะหมายถึง บุคคล กลุ่มบุคคล องค์กรต่างๆ สัตว์ สิ่งของ ก็ได้
-เช่น ถ้าเราสนใจศึกษาอายุเฉลี่ยของคนไทย ประชากรคือคนไทยทุกคน สนใจรายได้เฉลี่ยของธนาคาร ประชากรคือธนาคารทุกธนาคาร เป็นต้น
ใช้สัญลักษณ์ “N” แทนจำนวนประชากร

ตัวอย่าง (Sample)

-หมายถึง กลุ่มสมาชิกที่ถูกเลือกมาจากประชากรด้วยวิธีการใดวิธีการหนึ่งเพื่อเป็นตัวแทนในการศึกษาและเก็บข้อมูล

- เช่น ต้องการหาอายุเฉลี่ยของคนไทย ตัวอย่างคือคนไทยบางคนที่ถูกเลือกเป็นตัวอย่าง หรือสนใจอายุการใช้งานเฉลี่ยของหลอดไฟยี่ห้อ B ประชากร คือ หลอดไฟยี่ห้อ B ทุกหลอด ตัวอย่างคือ หลอดไฟยี่ห้อ B บางหลอดที่ถูกเลือกเป็นตัวอย่าง เป็นต้น
สัญลักษณ์ “n” แทนสมาชิกของกลุ่มตัวอย่าง

การกำหนดขอบเขตของประชากร
-การกำหนดขอบเขตประชากรโดยอาศัยขอบเขตทางภูมิศาสตร์
เช่นยึดเอาแนวถนน หรือแม่น้ำ เทือกเขา เป็นตัวกำหนดประชากร
-การกำหนดขอบเขตประชากรโดยอาศัยขอบเขตการปกครอง
เช่น ยึดตามเขต หมู่บ้าน ตำบล อำเภอ จังหวัด ภาค หรือ ประเทศเป็นตัวกำหนดประชากร
-การกำหนดขอบเขตประชากรโดยยึดเอาช่วงเวลาเป็นเกณฑ์
เช่น ระหว่าง ปี พ.ศ. 2501 ถึง 2530
เช่น ผู้ที่มีอายุระหว่าง 15 ถึง 45 ปี บริบูรณ์
-การกำหนดขอบเขตประชากร โดยยึดเอาลักษณะอื่นๆ เป็นเกณฑ์
เช่น รายได้ , การศึกษา , เพศ , อาชีพ , ลักษณะความเจ็บป่วย หรือพิการ

ทำไมต้องใช้กลุ่มตัวอย่าง

-ประหยัดเวลา แรงงาน
-ประหยัดงบประมาณ ค่าใช้จ่าย
-เพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน (วิจัย)
-สามารถตรวจสอบเพื่อป้องกันข้อผิดพลาดได้ดีกว่า

ลักษณะของกลุ่มตัวอย่างที่ดี

-ทุกหน่วยประชากรจะต้องมีโอกาสได้รับเลือกอย่างเท่าเทียมกัน
-สามารถให้ความมั่นใจในการสรุปอ้างถึงประชากรที่ศึกษาได้ หรือ สามารถเป็นตัวแทนของประชากรที่ศึกษาได้

ขนาดของกลุ่มตัวอย่าง

พิจารณาจากลักษณะของประชากร กล่าวคือ ถ้าประชากรที่จะศึกษามีลักษณะที่คล้ายคลึงกัน (Homogeneity) กลุ่มตัวอย่างอาจจะมีขนาดเล็กได้ ในทางตรงกันข้าม ถ้าประชากรมีลักษณะแตกต่างกันมาก (Heterogeneity) กลุ่มตัวอย่างอาจจะต้องมีขนาดใหญ่ขึ้น
พิจารณาจากจำนวนตัวแปรที่จะศึกษา หากตัวแปรมีจำนวนมาก การใช้กลุ่มตัวอย่างอาจจะต้องมีขนาดใหญ่เพียงพอต่อการศึกษาวิเคราะห์ตัวแปรต่างๆเหล่านั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หากมีการใช้สถิติในการวิเคราะห์ การใช้กลุ่มตัวอย่างเล็กเกินไป อาจจะพบปัญหาว่าไม่สามารถใช้สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูลได้

การกำหนดขนาดตัวอย่าง

-การกำหนดขนาดของตัวอย่างโดยพิจารณาจากขนาดของประชากรเป้าหมาย
-การกำหนดขนาดของตัวอย่างโดยคำนวณจากสูตร
-การกำหนดขนาดของตัวอย่างโดยใช้ตาราง

สิ่งที่ต้องกำหนดไว้ก่อนการกำหนดขนาดตัวอย่าง
1.กำหนดช่วงความเชื่อมั่นของการ
2.กำหนดระดับความคลาดเคลื่อนของการประมาณค่า ประมาณค่า

การเลือกกลุ่มตัวอย่าง
-การเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบไม่เป็นไปตามโอกาสทางสถิติ (Non probability sample)
-การเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบที่เป็นไปตามโอกาสทางสถิติ (Probability Sample)

การเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบไม่เป็นไปตามโอกาสทางสถิติ (Non probability sample)
-กลุ่มตัวอย่างตามสะดวก (Convenience Sample)
-กลุ่มตัวอย่างแบบโควต้า (Quota Sample)
-กลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive Sample)

กลุ่มตัวอย่างตามสะดวก (Convenience Sample)
หมายถึงการเก็บตัวอย่างไม่ยุงยากซับซ้อนหรือเสียค่าใช้จ่ายมากนัก เช่นโทรศัพท์ถามความเห็น การออกจดหมายส่งแบบสอบถาม เป็นต้น
ข้อเสีย ของการเก็บตัวอย่างประเภทนี้มีอยู่บ้าง
-เช่น ในกรณีที่โทรศัพท์สอบถาม ประชากรที่ถูกมาเป็นตัวอย่างอาจอยู่ในวงจำกัด ไม่เป็นตัวแทนที่แท้จริงของคนทั่วไป ในกรณีที่ออกหนังสือส่งแบบสอบถาม ผู้ตอบแบบสอบถามอาจมีจำนวนน้อย ไม่เพียงพอที่จะนำไปใช้สรุปหรืออ้างอิงประชากรได้อย่างน่าเชื่อถือ เพราะในส่วนของคนที่ไม่ตอบแบบสอบถามอาจมีความเห็นเป็นอย่างอื่นได้ ซึ่งเราจะเห็นว่าตัวอย่างตามสะดวกนั้นมักไม่ใช่ตัวแทนที่ดีของประชากร
-เช่น ถ้าเราเลือกตัวอย่างโดยอาศัยความสะดวกในการที่จะสอบถามเกี่ยวกับการมีงานทำหรือว่างงานบริเวณสี่แยกที่มีคนพลุกพล่านในบริเวณสี่แยก ตัวอย่างที่ได้มาจะขาดความเป็นตัวแทนของบางส่วนของประชากร เพราะอาจจะมีความเป็นตัวแทนของคนฐานะปานกลางมากเกินไป ขาดความเป็นตัวแทนของคนใช้แรงงาน และคนยากจน
แนวโน้มของผลต่างระหว่างผลที่ได้จากตัวอย่างและความจริงเกี่ยวกับทั้งประชากรเรียกว่าความเอนเอียง (Bias)

กลุ่มตัวอย่างแบบโควต้า (Quota Sample)
เป็นการได้กลุ่มตัวอย่างมาโดยนำเอาสัดส่วนของประชากรมาพิจารณาด้วย เช่น การศึกษาความคิดเห็นของนักศึกษาต่อหลักสูตรใหม่ ซึ่งในมหาวิยาลัยที่จะศึกษาประกอบด้วย 4 คณะวิชา การเก็บกลุ่มตัวอย่างจำเป็นต้องพิจารณาสัดส่วนของนักศึกษาในแต่ละคณะด้วย เพื่อให้กลุ่มตัวอย่างได้กระจายไปในทุกคณะอย่างทั่วถึง

กลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive Sample)
เป็นการใช้กับกลุ่มตัวอย่างที่มีลักษณะเฉพาะ เพื่อให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ของการวิจัย เช่น การสำรวจภาวะตลาดการค้า อาจจะต้องเลือกเอาช่วงเวลาที่ภาวะการค้าเป็นไปแบบกลางๆ คือไม่สูง หรือต่ำจนเกินไป หรือการทดสอบการใช้หลักสูตร ซึ่งจะต้องใช้นักเรียนทั้งที่เรียนดี ปานกลาง และต่ำ จึงจำเป็นต้องใช้วิธีการแบบเจาะจงเพื่อให้ได้คนทั้งสามกลุ่มแน่นอน

การเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบที่เป็นไปตามโอกาสทางสถิติ (Probability Sample)
-การสุ่มตัวอย่างแบบง่าย (Simple Random Sampling)
-การสุ่มตัวอย่างแบบมีระบบ (Systematic Sampling)
-การสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ (Stratified Sampling)
-การสุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม (Cluster Sampling)
-การสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้น (Multi-stage Sampling)

การสุ่มตัวอย่างแบบง่าย(Simple Random Sampling)
คือการสุ่มเลือกหน่วยตัวอย่าง n หน่วยจากทั้งหมด N หน่วย โดยให้แต่ละตัวอย่าง มีโอกาสเลือกเท่ากัน
-วิธีจับสลาก (สำหรับประชากรที่ไม่ใหญ่มากนัก)
-ตารางเลขสุ่ม (สำหรับประชากรขนาดใหญ่)

การใช้ตารางเลขสุ่มเพื่อเลือกตัวอย่างสุ่มอย่างง่ายมี 2 ขั้นตอนดังนี้
ขั้นที่ 1 กำหนดหมายเลขให้กับแต่ละหน่วยของประชากร โดยใช้หมายเลขที่มีความยาวเท่ากัน (แต่ละหมายเลขประกบด้วยเลขโดดจำนวนเท่ากัน) เช่น ถ้าประชากรมีขนาดเกินสิบแต่ไม่เกินร้อย ใช้หมายเลขที่มีความยาว 2 (แต่ละหมายเลขประกอบด้วยเลขโดด 2 ตัว) ถ้าประชากรมีขนาดเกิน 100 แต่ไม่เกิน 1000 ใช้หมายเลขที่มีความยาว 3 (แต่ละหมายเลขประกอบด้วยเลขโดด 3 ตัว) ประกอบ
ขั้นที่ 2 อ่านเลขสุ่มจากตารางเลขสุ่มทีละกลุ่ม ให้แต่ละกลุ่มมีความยาวเท่ากับความยาวของหมายเลขที่กำหนดให้กับแต่ละหน่วยในประชากร เช่น ถ้าใช้หมายเลขที่มีความยาว 2 กลุ่ม เลขโดด 2 ตัวใดๆ ที่อ่านจากตารางเลขสุ่มมีโอกาสเท่าๆ กันที่จะเป็นหมายเลขใดหมายเลขหนึ่งใน 100 หมายเลขต่อไปนี้ 00, 01, 02, …, 99 อ่านกลุ่มเลขโดดจากตารางเลขสุ่ม จนกระทั่งได้กลุ่มเลขโดดตรงกับหมายเลขที่กำหนดให้กับหน่วยงานต่างๆ ในประชากรตามจำนวนที่ต้องการ ตัวอย่างที่เลือกได้จะเป็นตัวอย่างสุ่มอย่างง่าย กลุ่มเลขโดดที่ซ้ำกันหรือไม่ได้เป็นหมายเลขของหน่วยใดๆ ในประชากรให้ตัดทิ้งไป

ตัวอย่างตารางเลขสุ่ม

ตัวอย่างการใช้ตารางเลขสุ่ม
ตัวอย่างที่ 1 สมมติว่านักศึกษาต้องการศึกษาคุณภาพของหลอดไฟที่บริษัทแห่งหนึ่งผลิต นักศึกษาทำการสุ่มกลุ่มตัวอย่าง ใช้วิธีการสุ่มอย่างง่ายและใช้ตารางเลขสุ่ม ถ้าบริษัทแห่งผลิตหลอดไฟทั้งหมด 500 หลอด ต้องการตัวอย่าง 50 หลอด เพื่อทำการทดสอบคุณภาพ นักศึกษาจะมีขั้นตอนในการสุ่มโดยใช้ตารางเลขสุ่มอย่างไร (โดยเริ่มต้นจากแถวที่ 117)
วิธีทำ ขั้นตอนการทำมีดังนี้
1. กำหนดหมายเลขให้กับให้หลอดไฟแต่ละหลอด เริ่มจากหมายเลข 000 สำหรับหลอดที่ 1
001 สำหรับหลอดที่ 2 ไปเรื่อยๆ จนถึงหลอดสุดท้ายเป็นหมายเลข 499
2. อ่านตารางเลขสุ่ม เริ่มจากแถวที่ 117 อ่านครั้งละ 3 หลัก เช่น อ่านตามแนวนอนหมาย
เลขที่อ่านได้คือ 052 555 357 908 239 991 ……
หมายเลขที่ได้รับเลือก คือ 052 357 239 ….. สุ่มให้ได้จนครบจำนวนตัวอย่างที่ต้องการ คือ 50 หลอด
หรืออ่านตารางเลขสุ่มตามแนวตั้ง

ตัวอย่างที่ 2 บริษัทผลิตรถยนต์ยี่ห้อหนึ่ง ต้องการทราบถึงสมรรถภาพของรถยนต์ที่ตนผลิต ซึ่งบริษัทแห่งนี้ผลิตรถยนต์ทั้งหมด 30 คัน บริษัทต้องการสุ่มตัวอย่างรถยนต์ 10 คัน จากตัวอย่างสุ่มที่สุ่มได้นักศึกษาจงหารถยนต์ 5 คันแรกในตัวอย่างสุ่มอย่างง่ายที่เลือกได้คือรถยนต์หมายเลขใดบ้าง (ใช้ตารางเลขสุ่มเริ่มจากแถวที่ 121 อ่านตามแนวนอน)
วิธีทำ อ่านตารางเลขสุ่ม เริ่มจากแถวที่ 121 อ่านครั้งละ 2 หลัก
อ่านตามแนวนอนหมาย เลขที่อ่านได้คือ 28 12 42 96 86 63 74 51 23 13 15 74 51 ……..
หมายเลขที่ได้รับเลือก 5 หมายเลขแรกคือ 28 12 23 13 15

การสุ่มตัวอย่างแบบมีระบบ(Systematic Sampling)
-เป็นวิธีการสุ่มที่ใช้กับหน่วยตัวอย่างที่ได้มีการเรียงลำดับอย่างเป็นระบบอย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น ลำดับเลขของหนังสือในห้องสมุด การสุ่มแบบเป็นระบบทำได้โดยการเลือกหน่วยตัวอย่างแรกแบบสุ่ม จากหน่วยที่ 1 ถึงหน่วยที่ k และจะเลือกหน่วยตัวอย่างต่อๆไปทุก k หน่วยจนครบ n หน่วยตามต้องการ
-ตัวอย่าง k = 10 ถ้าหน่วยตัวอย่างแรกที่เลือกได้คือหน่วยที่ 9 ตัวอย่างที่จะถูก เลือกต่อไปคือ 29, 39, 49….ฯลฯ จนครบ n หน่วย

การสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ (Stratified Sampling)
วิธีการสุ่มสำหรับหน่วยตัวอย่างที่มีลักษณะแตกต่างกัน การสุ่มต้องแบ่งประชากรออกเป็นส่วนย่อยแต่ละส่วน (เป็นชั้นภูมิ) แล้วเลือกตัวอย่างจากแต่ละชั้นภูมิ
เพราะมีความเชื่อว่าประชากรมีความแตกต่างกันมากตามตัวแปรคุณลักษณะ ได้แก่ เพศ ระดับชั้นเรียน ระดับการศึกษา ศาสนา ฯลฯ ดังนั้นการแยกตัวแปรเหล่านี้ออกมาเป็นชั้นเพื่อกระจายให้ตัวอย่างที่ได้รับเลือกมีโอกาสเป็นตัวแทนของทุกชั้น ก็จะทำให้เป็นตัวแทนที่ดียิ่งขึ้น

การสุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม(Cluster Sampling)
เป็นวิธีการสุ่มตัวอย่างที่มีการรวมหน่วยตัวอย่างเข้าไว้เป็นกลุ่ม จำนวน N กลุ่ม แล้วทำการสุ่มเลือกกลุ่มของหน่วยตัวอย่างมา n กลุ่ม การเก็บรวบรวมข้อมูลจะทำการเก็บจากหน่วยตัวอย่างทุกหน่วยในกลุ่มที่ถูกเลือกมาเป็นตัวอย่าง

การสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้น(Multi-stage Sampling)
การสุ่มตัวอย่างที่ทำเป็นขั้นๆ หลายขั้นตอน ซึ่งแต่ละขั้นจะใช้แผนการสุ่มแบบใดก็ได้ ข้อมูลจะถูกเก็บจากหน่วยตัวอย่างย่อยที่สุ่มเลือกมาได้ในขั้นสุดท้าย

ตัวอย่างการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้น
-ในการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นไม่จำเป็นจะต้องใช้การสุ่มตัวอย่างทุกวิธีเพียงแต่หมายความว่าใช้วิธีการสุ่มเป็นขั้นหลายครั้งตั้งแต่ 2 ขั้นขึ้นไป และในแต่ละขั้นจะใช้วิธีการสุ่มแบบใด ๆ ก็ได้
-เช่น การศึกษารูปแบบการพัฒนาชุมชนของประเทศไทยจากหมู่บ้านตัวอย่าง
ขั้นตอนที่ 1 การสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น สุ่มจังหวัดในประเทศไทยมาจากชั้นที่เป็นภาคภูมิศาสตร์  อันได้แก่ ภาคกลาง ภาคเหนือ ภาคใต้ ภาคตะวันออกเฉียงใต้ และภาคตะวันออก เพราะ เชื่อว่าเรื่องที่ต้องการศึกษาน่าจะมีรูปแบบในการพัฒนาแตกต่างกันไปตามตัวแปรภูมิภาค จึงแบ่งชั้นเพื่อให้กลุ่มตัวอย่างเป็นตัวแทนจากทุกภาค
ขั้นตอนที่ 2 การสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย หลังจากได้จังหวัดที่เป็นตัวแทนของทุกภาคของประเทศไทยแล้ว ทำการสุ่มอำเภอโดยให้ทุกอำเภอในจังหวัดตัวอย่างมีโอกาสถูกเลือกโดยเท่าเทียมกัน เพราะเชื่อว่าไม่ว่าอำเภอใดในจังหวัดตัวอย่างก็เป็นตัวแทนของจังหวัดนั้นๆ เท่าเทียมกัน
ขั้นตอนที่ 3 การสุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม เมื่อได้อำเภอตัวอย่างแล้ว ใช้อำเภอเป็นกลุ่ม (cluster) เพื่อกำหนดการเลือกตำบลมาเป็นตัวอย่างตามสัดส่วนจำนวนตำบลในแต่ละอำเภอโดยวิธีการนี้เราก็จะได้ตำบลที่เป็นตัวแทนจากทุกอำเภอ
ขั้นตอนที่ 4 การสุ่มตัวอย่างแบบมีระบบ เพื่อให้ได้ตัวแทนหมู่บ้านที่กระจายทุกตำบลใช้เลขที่ของหมู่บ้านมาเป็นการเลือกหมู่บ้านตัวอย่าง เช่น ใช้หมู่บ้านที่เป็น เลขคี่ มาเป็นตัวอย่าง เป็นต้น

พบกันตอนต่อไปครับ
ธัชพนธ์ โชคสุชาติ